یا آن بلور سینه و آن عاج گردن است ؟

دامان مریم است تو گویی و اشک من

مهتاب را که خوشه ی پروین به دامن است

پیشانی برآمده ی مریم است ماه ؟

رخسار مریم است و به پاکی و روشنی

آیینه ی جمال نمای دل من است !