بخند و گیسو ز ناز بریز بر شانه ها

در دیده ی پر آبم عکس جمال اوست

بر می جهد ز چشمه ی جوشان مغز من

هر دم خیال دوست

سبک به هر سو بپر ، بپر چو پروانه ها

به عشوه دامان خویش برون کش از دست من

مرا به دنبال خویش دوان چو دیوانه ها !