بر روی آبگینه ی دریاچه ی کبود

وز پرتو شراب شفق بر جبین روز

گل می نمود مستی خندان آتشین

آنجا که می شکفت گل زرد آفتاب

وز لرزه های بوسه ی پروانگان باد

می ریخت برگ و بازگل نو شکفته بود

آنجا که می غنود چمنزار سبزپوش