چو مرغ خانگی کز اوج پرد

هر آن دل ها که بی تو شاد باشد

چو خاشاکی میان باد باشد

چو شاگردی که بی استاد باشد

چه ماند صورتی کز خود تراشی

بدان شاهی که حوری زاد باشد