بدان شاهی که حوری زاد باشد

چو مرغ خانگی کز اوج پرد

چو شاگردی که بی استاد باشد

چه ماند صورتی کز خود تراشی

چه ماند هیبت شمشیر چوبین

به شمشیری که از پولاد باشد

تو عهدی کرده چون روح بودی