مصرع دوم · شماره 4 گونه اش از آتش گناه گل افروزشاعرسایهاثررمیدهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1خسته و بیماروش به گردنم آویخت#2 آن هوس انگیز دلبر گنه آموز#3 دیده اش آشفته از خمار هوس بار#4 گونه اش از آتش گناه گل افروزانتخابشده5 چنگ فرو برد و گیسوان سیه را#6 نرم ز پیشانی بر آمده پس ریخت#7 ناز سرانگشت وی که گم شده ای داشت#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «رمیده» است.سطر پیشیندیده اش آشفته از خمار هوس بار→سطر بعدیچنگ فرو برد و گیسوان سیه را←
شاعرسایهشاعرسایهشاعرسایهشاعرسایه