فغانی گرم و خون آلود و پردرد

ز رنگ آمیزی غم های انبوه

که در رگ هام جای خون روان است

سیه داروی زهرآگین اندوه

فرو می پیچیدم در سینه ی تنگ

چو فریاد یکی دیوانه ی گنگ

که می کوبد سر شوریده بر سنگ