سطر مستقل · شماره 20 می کشد مرغ شباهنگ فغانشاعرسایهاثراندوهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.17 آه ، دردی ست در آن اختر لرزنده که گاه#18 کورسو می زند و می شود از دیده نهان#19 وز نهیب نفس تیره ی شام#20 می کشد مرغ شباهنگ فغانانتخابشده21آه ای مرغ شباهنگ خموش!#22بس کن این بانگ و خروش#23 بشکن این ناله ی پرسوز و گداز#دربارهٔ این سطرسطر شماره 20 از «اندوه» است.سطر پیشینوز نهیب نفس تیره ی شام→سطر بعدیآه ای مرغ شباهنگ خموش!←