مصرع دوم · شماره 4ای فردا ای امید بی نیرنگشاعرسایهاثرای فرداقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1می خوانم و می ستایمت پرشور#2 ای پرده ی دل فریب رویا رنگ#3می بوسمت ای سپیده ی گلگون#4ای فردا ای امید بی نیرنگانتخابشده5 دیری ست که من پی تو می پویم#6هر سو که نگاه می کنم ، آوخ !#7 غرق است در اشک و خون نگاه من#دربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «ای فردا» است.سطر پیشینمی بوسمت ای سپیده ی گلگون→سطر بعدیدیری ست که من پی تو می پویم←