هر سو که نگاه می کنم ، آوخ !

می بوسمت ای سپیده ی گلگون

ای فردا ای امید بی نیرنگ

دیری ست که من پی تو می پویم

غرق است در اشک و خون نگاه من

هر گام که پیش می روم برپاست

سر نیزه ی خون فشان به راه من