آگاه ز رنج و آشنا با درد

سر نیزه ی خون فشان به راه من

وین راه یگانه ، راه بی برگشت

ره می سپریک همره امید

یک مرد اگر به خاک می افتد

بر می خیزد به جای او صد مرد

این است که کاروان نمی ماند