سطر مستقل · شماره 7کلاغی خسته سوی آشیان خویششاعرسایهاثرغروبقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.4 نگاهش دور#5 فسرده در غروب مرده ی دلگیر#6 و هنگامی که بر می گشت#7کلاغی خسته سوی آشیان خویشانتخابشده8 غم آور بر سر آن شاخه های خشک#9فروغ واپسین خنده ی خورشید#10 شد خاموش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 7 از «غروب» است.سطر پیشینو هنگامی که بر می گشت→سطر بعدیغم آور بر سر آن شاخه های خشک←