سطر مستقل · شماره 9فروغ واپسین خنده ی خورشیدشاعرسایهاثرغروبقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.6 و هنگامی که بر می گشت#7کلاغی خسته سوی آشیان خویش#8 غم آور بر سر آن شاخه های خشک#9فروغ واپسین خنده ی خورشیدانتخابشده10 شد خاموش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 9 از «غروب» است.سطر پیشینغم آور بر سر آن شاخه های خشک→سطر بعدیشد خاموش←