بوسه ی شیرین روزی آفتابی را

تا بلغزد بر بلور برکه ی چشم کبود تو

پیکر مهتابگون دختری کز دور

با نگاه خویش می جوید

از نوازش های گرم دست های من

دختری نیلوفرین ، شبرنگ ، مهتابی

می تپد بی تاب در خواب هوسناک امید خویش