مدتی بود که دیگر با من

آن شب آمد به سرای من و خاموش نشست

سر فرو داشت نمی گفت سخن

نگهش از نگهم داشت گریز

بر سر مهر نبود

آه ، این درد مرا می فرسود :

" او به دل عشق دگر می ورزد "