-" آنگه که از هم بگسلند ... "

زیر لب غمناک خواند :

- " ناله ی زنجیرها بر دست من ! "

گفتمش :

خنده ی تلخی به لب آورد و گفت :

- " آرزویی دلکش است اما دریغ !

بخت شورم ره برین امید بست