و زمین از بدخواهی به ستوه آمد

نه صفا و نه تماشا به چه کار آمد ؟

دشمنی دل ها را با کین خوگر کرد

دست ها با دشنه همدستان گشتند

ای دریغا که دگر دشمن رفت از یاد

وینک از سینه ی دوست

خون فرو می ریزد !