ای سرخ و زرد ، ای شعله ی سرد !

آن غنچه های سرخ را بر باد دادی !

ای جنگل ای پیسوته پاییز !

ای آتش خیس !

ای در گلوی ابر و مه فریاد خورشید !

تا کی ستم با مرد خواهد کرد نامرد ؟

ای جنگل ای در خود نشسته !