سطر مستقل · شماره 18در باغ های مردمی گریانشاعرسایهاثرآواز غمقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.15 با های های گریه اش در بی کران دشت می راند#16 پیری حکایت گوست#17کز کودکی با خود مرا می برد#18در باغ های مردمی گریانانتخابشده19 اما چه باغی ؟ دوزخی کانجا#20 هر دم گلی نشکفته می پژمرد#21مرغی ست خونین بال#دربارهٔ این سطرسطر شماره 18 از «آواز غم» است.سطر پیشینکز کودکی با خود مرا می برد→سطر بعدیاما چه باغی ؟ دوزخی کانجا←