دختر غلتید و ، روشنایی

او را می خواند از میان چناران

لحن صدایی که می شنید ، جوان بود

آه ، جوان تر ز برگ در شب باران

فانوس

سایه ی مژگان خفته را به لبش ریخت

از لب او گفته ای چکید و ، گل سرخ