فانوس

لحن صدایی که می شنید ، جوان بود

آه ، جوان تر ز برگ در شب باران

دختر غلتید و ، روشنایی

سایه ی مژگان خفته را به لبش ریخت

از لب او گفته ای چکید و ، گل سرخ

گفته ی او را به گوش مضطربش ریخت