نعره اش در همه آفاق ، صدا می کرد

اخگری چند به جا مانده از آن ایام

که در او خشم جگر سوز نفس می زد

نفسش حق بود

و نهیب غضبش ، جار شبستان خدایی را

خرد می

کرد و فرو می ریخت