با همه اندیشه ها و با همه غم ها

از وزش باد شب که قهقهه می زد

پیکر زارش به جز فشار نمی دید

خواب به چشمان او چکید و فرورفت

ز هر جگر سوز یاس در دل او ماند

مرغ سبک بال هوش از سر او رفت