نیمه شب آنگه که ورد هر شبه را ، جغد

پیرزن راهبی ز غرفه دراید

رهزن شب از صدای پا بگریزد

سر کند از تکدرخت دامنه ی کوه

زنده شود در سکوت قلعه ی خاموش

خاطره هایی ز مرگ و وحشت و اندوه