دایره می زد در آسمان شبانگاه

عاقبت این چشم انتظار کشیده

غرقه به خون می شد از درازی آن راه

آه چه شب ها که کارگاه وجودم

سربه سر کنده می شد از غم انبوه

جغد حزین می سرود نوحه ی ماتم