گاه پاورچین و گاهی پر هیاهو

باد می آمد به قصد برگ ریزان

برق شلاقش به تاریکی هویدا

روح ناپیدای شب در بیشه زاران

سایه ها را می دوانید از پی هم

بیشه در هم می کشید از خشم ، ابرو

برق می زد دیدگان اهرمن ها