دود شب از شاخه ها می رفت بالا

با هیاهویی خیال انگیز و مبهم

می گذشت از شاخساران با تانی

رشته های سیم ، چون برق مجسم

برق چشم ماه نو ، چون بندبازان

بر فراز سیم ها جولان گرفته

یا نگاهی از تنی در هم شکسته