تنها دو چشم سرخ ، دو چشمی که می گداخت

یک لحظه ، هر چه بود خموشی گزید و مرد

گفتی هراس مرگ بر او چیرگی گرفت

نزدیک شد ، گداخته شد ، شعله برکشید

اول ، دونقظه بود که درتیرگی شکفت

وانگه ، دو نور سرخ از آن هر دو سر کشید