سر داده در سکوت درختان ، صدای خویش

تا آخرین پرنده ی شب دم فرو کشد

بر می کشم به خواهش دل ، ناله های خویش

من کیستم ؟ پرنده ی شب های بی امید

گاهی صدای ریزش دل های عاشقم

وقتی که با خیال کسی گفتگو کنند