چراغم خفت ، شمع بسترم خفت

همه شب سر به سر بیدار بودم

به امیدی که خیزد آفتابی

نتابیدم به بالین پرتو ماه

تو گویی ماه - مرغ آسمان - مرد

چو لب بستند مرغان شبانگاه