بر آن جزیره های تک افتاده ی کبود

آن روزهای گمشده ی بی نشان و نام

بر قبه های آبی و بر بام های سرخ

بر آبهای روشن دریای نیلگون

بر یادگارهای پرکنده ی قرون

بر برج های زنگ که از آهن است و سنگ

بر زنگ ها که می شکند