بار دگر فریفت مرا با چراغ خویش

تنها شدم که هیچ نپرسم نشان کس

تنها شدم که هیچ نگیرم سراغ خویش

دردا که این عجوزه ی جادوگر حیات

اینک شب است و مرگ فراراه من هنوز

آنگونه مانده است که نتوانمش شناخت