لبالب می شد و سرشار می شد

خوش آن شب ها که مست از دیدن او

هوایی در دلم بیدار می شد

لبش چون جام سرخ از بوسه ای چند

چو از گیسوی او می آمدم یاد

سرودی تازه برمی خاست از چنگ