هوایی در دلم بیدار می شد

لبش چون جام سرخ از بوسه ای چند

لبالب می شد و سرشار می شد

چو از گیسوی او می آمدم یاد

سرودی تازه برمی خاست از چنگ

به دستم تارهای موی او بود