به چنگم ناله های این دل تنگ

چو از گیسوی او می آمدم یاد

سرودی تازه برمی خاست از چنگ

به دستم تارهای موی او بود

نگاه خنده آمیزش در آن چشم

به لطف نوشخند صبح می ماند