ولی چه سود ، که چون پرتوی گذر کردی

که آشیان مرا رنگ روشنایی داد

ترا شناختم ای مرغ بیشه های غریب

چه شد که دیر درین اشیان نپاییدی

چه شد که زود ازین آسمان سفر کردی