که شاید بگذرد یکبار دیگر از کنار من

نگاهم رفت و ، نومید از میان برگ ها برگشت

از آن پس بارور شد شاخه های انتظار من

از آن پس همجنان در انتظار خویشتن ماندم

هم کنون شامگاهانست و رنگ آسمان ، خونین

افق از لابلای برگ ها ، چون نقشه ی قالی