هر برگ ، چون زبان عطش کرده ی درخت

هر شاخه ، پنجه ای است که از آستین خاک

سر بر زده ست و حاصل او میوه ی غمی است

در آرزوی قطره ی نایاب شبنمی است

ین چشمه ای که در دل من جوش می زند