پلک شکوفه ها همه را بست ناگهان

نور سپیده چون نمک آبهای شور

ماسید بر کرانه ی دریای آسمان

خواب سپید برف

کنون ، زمین ترست

مژگان کاج های تر از لابلای برف

مانند شاخ شب پرگان از میان بال