آمیخت سرگذشت من و داستان تو

باران گریه کوفتن آغاز کرده بود

بر شیشه های پنجره ی دیدگان تو

چون بغض در گلوی شب بی صدا شکست

ما چون دو برگ همزاد از شاخ یک درخت

بر خاک ریختیم

با هم به سرزمین بهاران گریختیم