مشتی که در هم بشکند با ضربه ی خویش

مشتی که لب ها را به دندان ها بدوزد

مشتی که همچون پتک آهنگر بکوبد

سندان سرد آسمان را

آیینه ی جادوگران را

آری ، اگر از من بپرسی

من مشت را بر می گزینم