اما هر آنچه کرد

بر گرد بند هفتم او ، طرقه ای سیاه

آن طوقه را ز رنگ شب انگاشت آفتاب

کوشید تا به دست بلورین بشویدش

اما هر آنچه پیکر نی را به نور شست

زهر سیاه ، در تن وی بیشتر دوید

هنگام ظهر : تا به کمرگاه نی رسید