سر می کند برون

نور سپیده در قدح سبز آسمان

شیر بریده ایست پر از لخته های خون

مرغی ز لای پنجره ی خوابگاه من

مار سیاه ، پوسته اش را دریده است

مرغ سپید ، از قفس خود پریده است

در من غبار حادثه ای موج می زند