شهر ، ساکت بود و باغ آسمان ، خاموش

گاه ، این یک را گزین می کرد

گاه آن یک را قلم می زد

اندک اندک ، شعر شیوایی رقم می زد

حوری خورشید سیر از لذت آغوش

تن در استخر بلورین افق می شست

گاه ، سر از آب مینایی بدر می کرد