بشکفد در باغ چشمم سوسن خورشید

می روم آن سال که گرمای نفس های تب آلودش

پرده ی ابریشمین آبشاران را بسوزاند

می روم آنجا که چون چشمم به طاق آسمان افتد

همچو عکس بیشه ها در چشم آهوها

می روم آنجا که چون اسبم دو چشم از خواب بگشاید

نقش بندد در نگین مردمک هایش