دو چشم منتظر را تا به کی بر آستان خانه می دوزی ؟

بمان مادر ! بمان درخانه ی خاموش خویش امروز

که باران بلا می بارد از خورشید

که دیگر سایه ی فرزند را بر در نخواهی دید