که باران بلا می بارد از خورشید

بدو با طعنه می گوید که بعد از مرگ ، آزادی

بمان مادر ! بمان درخانه ی خاموش خویش امروز

دو چشم منتظر را تا به کی بر آستان خانه می دوزی ؟

که دیگر سایه ی فرزند را بر در نخواهی دید