من از این همسفر روزی ترا آگاه خواهم کرد ، ای خورشید ، ای خورشید

به رفتن ، هر دو می کوشیم

من و او هر دو خاموشیم

من و او هر دو از خاک بیابان آب می نوشیم

افق خالی است ، اما من پر از ابرم

پر از غبار افشان بی باران

درون چشمه ، نقش خویش را بر آب می بینم