خجسته پوپک من ای یگانه کودک من

زلال اشک پدر ، برق گوشواره ی توست

دلم چو موج ، به سر می دود ز بیم زوال

کرانه ای که پناهش دهد ، کناره ی توست

امید زیستنم ، دیدن دوباره ی توست