در آن دیار مه آلوده ، روز جان می داد

که آفتاب در آن نور لاجوردی داشت

و برگ و ساقه ی گل ها به رنگ باران بود

پناه می بردم

و من ، نگاه به سیمای ماه می کردم

و بازگشت هزاران غم گریخته را

چو گله های گریزان سارهای سیاه